Pagina's

Showing posts with label Bangkok. Show all posts
Showing posts with label Bangkok. Show all posts

Friday, April 4, 2014

I left my heart in many places

I´m blessed! I´m blessed for many reasons. One of those things is that I´ve had the opportunity to travel. It´s a privilege. Although I safed up the money myself, some people have other things in life they need to take care of, other than themselves. So yes, I feel lucky for having a chance to do my travel stuff.

While traveling I´ve been to amazing places. Some places were just absolute breathtaking beautiful. Some were maybe not the most beautiful, but became special because of the people I was with and the memories we created. Sometimes the food was just the best, or worst ever. Sometimes the vibe was just so chilled down. So yes, i´ve lost pieces of my heart in many places. 

I like to take you on a journey of a few of my favorite spots, this week i'll start with my first Asian crush. 



Boracay. Oh oh Boracay, I could write pages and pages about why I love Boracay so much. The Philippines was the first country I ever visited in South East Asia. I landed in Cebu City and catched a flight to paradise the next day. It took me five minutes to fall in love with Boracay. Beautiful white beaches, no dangerous traffic, live music everywhere, even better.. reggae music! A small chilled down island, with not to many resorts, some backpackers, cocktail bars, lounges, ´clubs´. 

The first night me and the girls got on Boracay we we´re sitting at BomBom bar. While I was enjoying my crocodile burger there was this amazing band playing. The night went on and the reggae music was surprising me. I was not expecting this at all. It simply blew my mind. And so did the rum. It ended up with some kind of chill session with the band. Sitting at this bar, which was actually on the beach, being surrounded by amazing (and talented) people. I couldn´t have wished for a better introduction to traveling South East Asia! The next few days were simply amazing. A few weeks later I went back to Boracay and it was still amazing. I can´t wait to go back there!




















I stayed in a hostel named "frendz hostel' a basic place with shared huts, everything in the Philippines (well if ur on a budget) is really back to basic, but it's charming. The bar/lounge is realy social and this is the place that inspired me to go backpacking. I met a lot of backpackers there, some were alone some were not. I talked to a few people, some gave up their house and their job. Some just finished school, either way I was so amazed by all this cool stories about people traveling the world without cares. Could this be me?! I was with three girls from school, but this hostel was crazy social. So we ended up hanging out on the beach (frendz hostel has his own beach spot as well!) and going out with them as well. Borcacay is really small, and everybody ended up going to the same places anyway I think the names of the clubs were summerplace and epic (correct me if im wrong). The little clubs are filled with a mix of traveling people and locals, which is nice, I love a place with locals! The drinks are cheap as hell also. Oh and this is where I fell in love with San Miquel (light!) as well, guess it was the started of me getting used to beer.

Guess it's safe to say Boracay changed my life. I saw the beauty of Asia, met amazing people who inspired me (and i'm still in contact with a girl I met there, she's coming to the Netherlands in the summer, yaay!), found out how I love cheap drinks, my first tricicle ride. Yep, I love Boracay! 










Saturday, February 1, 2014

Touchdown in the land of Pho and Dong

Helse busrit
M'n reis naar Bangkok vanuit Phi Phi is simpelweg te beschrijven met het woord: h-e-l-s. In de derde of vierde bus waarin ik de nacht zou doorbrengen besloot mijn lichaam ermee op te houden. Normaal slaap ik tijdens m'n busritten deze rit heb ik niet veel anders gedaan dan overgeven in het donker in een plastic zak. Aangezien de wc zo erg stonk dat het alleen maar erger werd. Waar die misselijkheid vandaan kwam weet ik nog steeds niet, maar fijn was het niet. M'n telefoon besloot er ook mee op te houden en ging zonder reden uit en wilde niet meer aan, muziek ter afleiding in de hobbelige rit had ik dus ook niet. Besef van tijd ook niet want m'n horloge raakte ik al weken geleden kwijt. Ik spendeerde m'n tijd met voor me uit staren en jaloers zijn op de slapende mede passagiers. Toen we vroeg in de ochtend in Bangkok arriveerde was ik super opgelucht, frisse lucht!! Twee andere meisjes moesten ook tijd doden en wachten op een vlucht dus we gingen samen naar een hostel waar je gewoon je spullen kon droppen en chillen. Ik voelde me nog verre van optimaal dus staarde daar nog wat meer voor me uit. Ik moet zeggen dat ik de kunst van het niets doen steeds beter begin te beheersen. Hoe ik vroegah nog muziek of iets nodig had kan ik nu compleet niets doen voor uren. Of dit een goede skill is weet ik niet, op m'n CV zal ik hem maar niet zetten, maar tijdens reizen komt hij prima van pas.

Bah bah Bangkok
Maar daar was ik dan terug in mn minst favoriete stad: Bangkok. Gelukkig hoefde ik er dit keer niet al te lang te blijven. In de bus had ik twee meisjes ontmoet die later op de dag ook een vlucht zouden hebben (een ervan naar Australie: JALOERS en eentje naar Chiang Mai). Dus samen zochten we een hostel op waar we onze tas konden laten liggen en gewoon een beetje konden chillen. Aangezien ik me nog steeds beroerd voelde besloot ik het maar rustig aan te doen. De tijd vloog voorbij! Rond 12 uur ging ik richting het vliegveld en al snel zat ik in het vliegtuig op weg naar Hanoi.

Het koude Hanoi 
Van te voren had ik het weer gechecked en ik was voorbereid op kou, dacht ik. Maar toen ik buiten stond in Hanoi was ik toch even in shock: BRRRRRRRRR wat was het koud! Rond de 14 graden, wat dus niet bepaald 30 graden op het strand is, waar ik ondertussen gewend aan ben. Ik zoch een taxi die me naar mijn hostel kon brengen. In Vietnam betalen ze met Dong, ik ben nooit zo goed in nieuwe valuta's. Dus toen de taxi chauffeur zei "600 Dong" dacht ik dat hij 600 bedoelde. Maar blijkbaar moet je overal 1000 achter plakken, alleen wist ik dit nog niet dus besloot ik 10 minuten lang een discussie aan te gaan met de chauffeur. Uiteindelijk gaf ik op en accepteerde ik dat ik opgelicht werd. "Whatevaaaaah" zei ik terwijl ik boos de taxi uitstapte. Eenmaal in mn hostel kwam ik er achter dat 600 dus 600.000 betekende, en de arme man me helemaal niet aan het oplichten was dat het eerder andersom was, oops.

M'n hostel "central backpackers hanoi" bleek prima te zijn, ook was er een gratis (!!!!) bier uurtje. Het bier was niet al te lekker, maar als het gratis is maakt dat niet al te veel uit. Met een aantal mensen uit het hostel speelde ik drinkspelletjes, de rest ging daarna uit maar ik was kapot. Ondertussen was ik al een miljoen jaar wakker en de volgende dag moest ik vroeg op. Want ik ging naar Halong Bay! Hier had ik erg over lopen twijfelen, aangezien het zou koud was, ik sowieso een koukleun (hoe schrijf je dat?) en het toch aan prijzige tour was. Maar op facebook vonden alle mensen die ik eerder had ontmoet dat ik Halong Bay toch echt niet mocht missen. De mensen uit mn hostel hadden ook een tour voor de volgende dag geboekt, dus deed ik dat ook maar. ik had niet de normale boottocht geboekt, maar de party boat, want ja hoe leuk ik natuur ook vind een feestje sla ik nooit af. Ook leek een boot met jonge mensen me iets leuker dan een boot met 40+ers (sorry ma, pa en oom Hans & Tante Joke ;) ). En wat ben ik blij dat ik de tour/tocht/whatever-you-wanna-call-it toch heb gedaan. Mn geld dubbel en dwars waard. Met de boot eerst naar de kust gegaan, wat ongeveer 3 uur duurde. Daarna zagen we onze party boot, die ook serieus Halong Party heette. 
In de bus vertelde de tourguide dat we behalve hem als tourguide ook een party-boy zouden krijgen, whoehoe, spannend. De boot was prima, ik kan me indenken dat het met mooi weer nog leuker is, aangezien het nu koud was op het dek. Maar met een trui, vest en sjaal was het prima te doen. Mijn look was verschrikkelijk, maar het uitzicht fantastisch! Ook was het een leuke groep mensen, wat Engelse, Amerikanen, Duitsers en jawel, Nederlanders. We vaarden wat rond en Halong Bay is prachtig, het was een zonnige dag gelukkig dus behalve de kou wat het uizicht geweldig. We gingen naar een grot toe, de "Dau Goav Ce". Een indrukwekkende grote grot, meer kan ik er niet echt over vertellen en foto's maken lukte ook niet echt, dus maakte ik filmpjes. Maar als je even op de link klinkt kan je zien dat deze grot wel een bezoekje waard is. 
Daarna vaarde we nog wat rond en daarna ging ik kayakken met een duits meisje. Tot mn verbazing waren mn kayak skills veel beter dan de laatste keer dat ik ging kayakken. Het was een leuke ervaring om daar te kayakken. Tussendoor hadden we ook een ge-wel-di-ge lunch gehad. Wat ik eerder een buffet zou noemen. Verse vis, kip, rund en zelfs de vegetariers waren happy. Het avondeten was ook heerlijk. Hierna volgde al direct happy hour, het begrip tijd in Azie ligt wat anders dan in de westerse wereld. Tijd is ruim. Bussen zijn laat, afspraken worden niet echt nagekomen en een uur wachten in een rij is ook normaal. Maar wat happy hour betreft, dat duurt gerust de hele avond. Happy night dus! De partyboy nam al snel de leiding en maakte de tafel klaar voor het eerste kaartspelletje. Een ouderwets ( :p ) potje kings cup, wat in dit geval weer nieuwe regels had zoals snake eye en iets waarbij je rare opdrachten moest doen. Hierna speelde we ""risky business" iedereen kreeg 4 kaarten die open op tafel lagen. In het middel van de tafel lagen de rest van de kaarten. Voor je een kaart omdraaide verzon je een opdracht voor de personen die de desbetreffende kaart hadden, maar die persoon kon je ook zelf zijn, risky business dus! Van opdrachten als switch tops, doe 10 pushups tot geef een lapdance, leuk spel. Daarna irish poker gespeeld en daarna was het zoals de partyboy zei ""dancing time" dit duurde tot in de late uurtjes.



En al snel daarna werd ik in de vroege uurtjes wakker gemaakt door de omroep "breakfast timeeeee", niet al te slecht dus. Eigenlijk zou ik maar 1 nacht doen en terug naar het hostel gaan maar ik vond de groep en het uitzicht zo leuk... dat ik er nog maar een dagje aanplakte. Voor dag 2 stond rotsklimmen/srpingen op het programma. Ik had natuurlijk in Phi Phi (zoals mijn trouwe lezers weten) al rotsgesprongen, maar ik was daar dan ook super bang. Maargoed ik heb nu die tattoo die zegt courage over fear dus bang zijn mag technisch gezien niet meer. Een aantal jongens vonden het eng/koud. Maar ik ben stoer, dus ik zei neehoor ik ga wel! Oorspronkelijk wilde maar een jongen springen. Maar omdat ik het ook ging doen voelde ze zich mietjes en al snel lieten de meeste zich overhalen.

Ik vroeg de tourguide of de rotsen een beetje makkelijk te beklimmen waren voor een klein persoon, aangezien ik klein ben, zoals jullie waarschijnlijk nooit is opgevallen. Hij antwoordde ja, maar na een IJSKOUDE duik in het water kwam ik erachter (terwijl ik schreeuwde dat het de koudste dag ever was) dat het rotsklimmen alles behalve easy was. Zelfs de veel langere jongens hadden moeite met het eerste gedeelte op klimmen, maar geweldig als ik ben lukte het me uiteindelijk toch. Daar was ik dan boven op de rots van 12 meter. De vorige keer vroeg ik een braziliaans meisje een filmpje te maken dit mislukte, dit keer had ik mijn vertrouwen in de handen van een amerikaanse chick gelegd. Omdat de camera al liep voelde ik wat meer druk. Maar nee, ik was bang. Shit ass filmpje waarop te zien is dat ik uitleg dat het niet veilig is en dat ik waarschijnlijk dood ga en dat iemand anders eerst moet. Nadat iemand anders gesprongen was en ik ''bewijs'' had dat ik hoogstwaarschijnlijk niet dood zou gaan telde ik af 3-2-1 en BAM daar kwam ik pijnlijk op mijn rechterbeen in het water terecht. Maar het goede nieuws was dat ik nog leefde en een geweldig filmpje van een verrotte sprong heb! Maar een adrenaline kick was het wel. En ik was minder bang dan de vorige keer, want toen had ik zulke trillende benen dat het op een dans van iemand die niet kan dansen leek. Vooruitgang is er dus. Zie slechte kwaliteit foto. Filmpje volgt later!

Na dit koude en gevaarlijke avontuur gingen we naar een verlaten maar mooi eilandje, "Cat Ba Island". 
We waren de eerste groep, na ons kwamen er nog 10 mensen en that was it. We chillde wat, kayakte wat hadden weer een geweldige lunch en avondeten en de dag vloog eigenlijk voorbij. De dag erop stonden we alweer vroeg op en gingen we terug naar waar we vandaan kwamen.


 Onderweg kregen we een snelcursus springrolls maken, ik bleek een natuurtalent te zijn, maar ik had ook niets anders verwacht. Lieve vrienden binnenkort dus springrolls op de noordelijke Vietnamese manier!

Terug in Hanoi sprak ik af met een jongen die ik in Siem Reap Cambodja had ontmoet. Hij was al eeuwen in Vietnam, gewoon omdat hij het er leuk vond. Dus hij kon me het ''nachtleven'' laten zien. Wat vooral bestaat uit op straat drinken. Wat slechter klinkt dan het is. In Vietnam op straat houden ze van mini plastic stoeltjes en tafeltjes en goedkoop bier. Op ""Bia Hoi", Beer corner dronken we cheap ass biertjes met een aantal expats. Blijkt dat super veel backpackers in Hanoi blijven hangen om daar Engelse les te geven. Om middernacht is er een curvue/avondklok. De poltie rijd rond met luidsprekers en roepen om dat het tijd is om alles te sluiten en te stoppen met drinken. Waardoor we eindigde in een touroperator office. Waar we op ons gemak konden chillen met de rolluiken dicht. Wat een hele nieuwe ervaring was haha. Het was al laat en naar een 'club' zijn we niet echt meer gegaan.

Mn laatste dag in het koude Hanoi (zie outfit foto -_-) bezocht ik de gevangenis,  Hoa Lo Prison, wat ze vroeger voor de grap het Hanoi Hilton noemde. Wat je na het bezoeken niet begrijpt, want de cellen zijn rampzalig! Ik ben gefaccineerd door hedendaagse gevangenissen en gek op geschiedenis. Dus een trip naar dit museum was voor mij dan ook super interessant. Uiteraard werd er met een Vietnamese blik op de geschiedenis gekeken, maar er werd wel ergggg overdreven. Hoe de Amerikanen claimen gemarteld te zijn in deze gevangenis, claimen de Vietnamesen dat ze er een geweldige tijd hadden. Met foto's zoals: "er is weer een jaar voorbij gevlogen zie de amerikanen hier een kerstboom optuigen, ze hebben het zo naar hun zin". Je hoeft geen Sherlock te zijn om te snappen dat dat bullshit is. Maar verder was het interessant om te zien allemaal. Je kon wandelen door de gangen, verhalen lezen, de cellen zien. En het was er zo rustig dat ik al snel weer kippenvel kreeg, zoals ook het geval was in S21 in Cambodja.

Hue
Om te reizen door Vietnam van noord naar zuid had ik een open busticket gekocht. Voor $50 kon ik hiermee naar zes verschillende steden reizen. En gewoon elke keer een dag van te voren de bus boeken, goede deal! De reis naar Hue duurde 10 uur, ik vertrok om 5 uur en arriveerde erg vroeg in de ochtend. Hier ontmoette ik een groepje jongens uit Australie. We huurde fietsen en fietse naar het strand. Dit klinkt leuker en makkelijker dan dat het was. Het was 15km wat in mijn hoofd dichtbij leek, zij wilde scooters huren maar ik zei "neeeejoh doen we wel" (maar dan in ''t engels). Maar na 7km kreeg ik er al een hard hoofd (en een harde kont) in. Het strand was ijskoud met superhoge golven, niet al te indrukwekkend. En op de terug weg ging een van de fietsen kapot. Waardoor die jongen zegmaar voortetrokken moest worden door de rest. Maaaar gelukkig bereikte we het hostel weer veilig. 
In de verte zie je mij ;-)
In de avond gingen we op zoek naar een straat met streetfood, na een uur hadden we deze straat nog steeds niet gevonden. Wel vonden we een plek waar hele kippen, eenden en weet ik veel wat dood lagen te zijn en klaar waren voor de bbq. We wilden eend eten, we wezen ook eend aan. Maar toen het dier in stukken en gebbqed terug kwam leek het niet meer op eend, wel op een soort van super sayan kip. Maar agh het was lekker, goedkoop en ik kreeg geen voedselvergifitging. De jongens probeerde hersenen en oog te eten, ik hield het bij de normale delen (geloof ik) en nek. In de avond was het, hoe verassend dat ook klinkt, weer tijd voor drinkspelletjes en een avond uit. Het uitgaansleven was leuk omdat er hier super veel locals waren die wel in waren voor een dansje.

Hierna ben ik naar Hoi An, Nha Trang, Dalat en Ho Chi Minh gegaan, maar die avonturen houden jullie nog even van me te goed! Voor nu nog even wat random foto's, want de meeste foto's staan op m'n camera! De slechte kwaliteit foto's in deze post zijn fotos die ik met mn tel van mn camera heb gemaakt :-)






Wednesday, January 15, 2014

Terug in Pad Thai en Chang land

Bangkok BLEHG


En daar was ik dan, terug waar het (as we speak 2 maanden geleden) allemaal begon, in Bangkok. BAH! Wat een kutstad. De reis van Cambodja naar Thailand verliep verassend soepel. En duurde ongeveer 14 uur. Zelfs de grensovergang ging zonder problemen. Aangekomen in Bangkok was het iets van 8 uur savonds. Moe als ik was had ik niet al te veel zin om een hostel te zoeken, goedkoop was m'n enige vereiste. Ik vroeg wat rond en kreeg de tip dat er achter de burger king bij kho san road goedkope guesthouses zaten. Goedkoop? Ja. Maar horror. Waarom ik in "sweety guesthouse" voor 120 baht geslapen heb weet ik niet. Mijn kamer leek op een gevangeniscel en rook ook ongeveer zo. 
Iemand die ik eerder in Cambodja had leren kennen was toevallig ook net in Bangkok aangekomen dus moe als we waren besloten we toch even af te spreken voor een Chang. Een goeie ouwe big Chang! Gezellig bijgekletst maar na 2 uur besloten we beide dat t genoeg was geweest en we de volgende dag een 'big night' zouden hebben. Aangezien dat z'n laatste dag in Azië zou zijn voor hij naar Australië vertrok. Na een horror nacht in m'n gevangeniscel met het licht aan werd ik al erg vroeg wakker. Ik wilde daar geen minuut langer blijven. En wilde ook naar het hostel van die jongen wat maar 100 baht meer was en veeeeeel beter (wat niet al te moeilijk was). 

Goed op naar het andere hostel, ik had het adres en alles. En toch heb ik er 2 uur over gedaan om het te vinden. Eerst lopen met m'n backpack alle kanten opgestuurd. Beslot een tuktuk te nemen zei die ja ti's in deze straat (maar daar kon die niet inrijden) dus ik betalen en die straat in. Was t er niet, had Me dus opgelicht daarna achterop de motor bij iemand toch eeeeeindelijk t hostel gevonden. Ja, bangkok is een kutstad. Dat Bangkok een kutstad was was ook die jongen het met me eens. Na het ontbijt zijn we naar de mall gegaan, 7 verdiepingen met van alles en nog wat. Van alle soorten winkels met fake stuff tot een bowlingbaan en een bioscoop. Wat grappig is is dat ze niet toegeven dat bijvoorbeeld all stars nep zijn. Ze noemen het "Real in Thailand", sukkels. Ik ben er in geslaagd alleen drie nieuwe kleuren nagellak (neon roze, glitter zilver, turquoise) te kopen. 
Een big night ja dat is een goede manier om de nacht te beschrijven. Behalve een hereniging met Chang dronk ik ook weer een bucket Sangsom (rum) cola. 
M'n bus naar Koh Tao vertrok 6 uur smorgens. Nou ik lag rond half 5 in bed dus al te veel slaap had ik niet. Toen ik wakker werd had ik nogal veel haast en ging ik snel naar de plek waar de bus zou vertrekken. Een uur later in de bus merkte ik dat ik m'n broek achterstevoren aan had en dat ik ook was vergeten te betalen voor m'n hostel. De rest van de busrit geslapen en daarna een geweldige bootrit gehad. De bootrit kan ik het beste beschrijven als een kermisattractie. Ik ben niet zeeziek en hou van attracties, maar dit was next level. Er werden zakjes uitgedeeld voor overgevende mensen en zakboekjes. En dit was niet overbodig maar noodzakelijk. Na 3 uur kwam ik aan op Koh Tao. 
In totaal duurde de reis ongeveer 10 uur.

Koh Tao


In Koh Tao waren wat mensen die ik in Laos en Cambodja had ontmoet dus vooral met hun gechilled. Wat een geluk was want m'n hotel (ja hotel geen hostel) lag ver weg van alles en was ook niet bepaald sociaal. M'n eerste avond was er een strandfeest bij cancun bar. Waar ik ook nog iemand tegen kwam waarmee ik m'n eerste week in Thailand doorgebracht had. Azië is echt veel te klein ;-). Het strandfeestje was top. De volgende dag had ik een reünie met Mayan, een meisje waarmee ik drie weken lang gereisd had (Thailand, Laos en Cambodja). Ze zou eigenlijk naar huis gaan maar was blijven hangen op Koh Tao waar ze in een bar werkt. Iemand kennen in een bar is altijd handig want ik had de hele dag gratis drankjes, een goedkope dag! Behalve feesten leek het me ook wel slim om het eiland te verkennen. Ondanks de negatieve verhalen op internet dacht ik dat een scooter huren toch niet zo erg kon zijn. Verkeerd gedacht. Ik crashte m'n scooter in het zand, kreeg een blauwe plek op m'n scheenbeen en een aantal krassen op de scooter. Voor die stomme krassen heb ik maar liefst 80 euro moeten betalen. Waar ik hier een halve week van kan leven. Voorlopig zie je mij dus niet meer op een scooter.
 Maar het eiland verkennen was wel gelukt want de crash gebeurde aan het einde van de dag. Mooie stranden gezien en naar een viewpoint gegaan. Waarvoor je ook ongeveer een uur moest klimmen/wandelen. Deze workout leverde een prachtig uitzicht over het eiland op. 



Die avond was het kerstavond. Het voelde niet zo maar ik moest er toch aan geloven. Ondertussen merkte ik dat ik toch wel heimwee had en voor kerst het liefste met mijn familie en vrienden zou zijn. Ondanks dat heb ik een super kerstavond gehad. Na een groot kerstdiner gingen we uit wat ook erg leuk was. Als kerstmaal heb ik een panang curry met garnalen gegeten, kerst in thai style!

Na kerstavond komt kerst zoals jullie weten (neem ik aan). Toen ik wakker werd kon ik niet echt beseffen dat het kerst was. Na gefacetimed te hebben met m'n moeder (wat erg gezellig was ma !) was het tijd om kerst te vieren, op het strand. Juist, raarste kerst ooit. Maar wel gezellig! Ik kan nu zelfs zeggen dat ik heb gezwommen met een kerstmuts op kerst. 

Op het strand kwam ik ook toevallig nog mensen van de Laos slowboat tegen. In de avond met een grote groep een kerstdiner gehouden in een leuk lief schattig en goedkoop local restaurantje. Er werd zelfs een kerstspeech gehouden. Iedereen begreep elkaar. We hadden het super gezellig met elkaar maar iedereen verlangde een beetje naar huis. Ondanks dat toch een top avond gehad. Daarna een frozen bucket gekocht, wat lijkt op een slush puppy maar dan met vodka en aardbeiensmaak en op het strand rondgehangen. Onderweg naar een bar stuitte we op een aantal locals die muziek aan het maken waren. De jongens met wie ik was konden ook zingen en gitaar spelen dus het werd een jamsessie. Een avond zoals dat verkies ik makkelijk boven een andere avond in een club of whatever. Heb een topavond gehad. Zelfs toen er een jongen maar bleef zingen terwijl hij nog slechter was als (dan?) mij. 

Tweede kerstdag vier ik in Nederland ook altijd. In Engeland noemen ze het boxing day. Ik was met twee Engelse jongens en we besloten te proberen kerst te blijven vieren. Een reusachtig ontbijt gedaan en daarna gaan minigolfen. Goofy minigolf met regels zoals sla met je linkerhand, op één been of met je ogen dicht. Helaas werd ik tweede maar het was een goede besteding van de dag. 
In de avond was er een groot feest de 'castle party' wat een club was in de vorm van een, ja je raad het al... Een kasteel. Om eerlijk te zijn was het een kutfeest zonder sfeer, maar heb me toch vermaakt. 
M'n highlight van die avond was toch wel de super super super spicy noodlesoep die we op de terug weg hebben gegeten.
De volgende ochtend was het de bedoeling dat ik naar koh Phangan zou gaan maar had geen boot geboekt en ze bleken allemaal vol te zitten. Dus had ik een extra dagje Koh Tao. Dit moest een relax dagje worden. Wat zonnestralen gepakt op het stand en wilde vroeg naar bed. Rond 9 uur liep ik dan ook series richting m'n hostel (had m'n hotel omgeruild), stopte bij een supermarkt voor wat water. Waar ik een paar bekende tegen kwam en ik me (weeeeer!) liet overhalen om toch maar uit te gaan. Cheapass uitgaan wel te verstaan. In Thailand is het normaal drank te kopen in een supermarkt en dit gewoon op straat te drinken. Zo zaten we bij een supermarkt te chillen aan de overkant van een bar waar live muziek is. Je hebt drankjes voor de helft van de prijs en dezelfde muziek, goeie deal. Daarna m'n laatste Koh Tao strandfeestje gehad. 

Na Koh Tao ging ik naar Koh Phangan waar ik m'n jaarwisseling zou vieren. En waar ik een 38 mensen dorm had.Wat nieteens zo horror is als ik dacht! De afgelopen dagen daar zijn geweldig geweest. Het ultieme feest eiland! Zwembadfeestjes, strandfeestjes en buckets overal. In  hostel heb ik twee gezellige meisjes uit nieuw zeeland leren kennen.En in het hostel naast me zit een meisje die ik in Cambodja heb leren kennen, samen met haar vriendinnen van thuis. Met een mix van Noorwegen, Nieuw Zeelad en Nederland (yep thats me) zijn we een goed team. Koh Phangan is zeker niet het mooiste eiland, het strand is veel te druk en heel veel anders dan feesten is er niet te doen maar who cares? Een van de dagen probeerde we toch wat te ondernemen, een boot tripje. Nou we werden naar een super druk strand gebracht om te snorkelen, ik heb geen vis gezien. Daarna naar een waterval, nou ben ik verwend want ik heb al aardig wat moois gezien maar deze waterval was voor niemand indrukwekkend. Maar dankzij mn goede team en de hangover die we hadden was het toch een ideaal chilldagje. De hangover was de danken aan de dagen daarvoor. M'n eerste dag in Koh Phangan was er de opening van een nieuwe club, een zwembadfeestje, dit was een erg gezellig feestje. De dag erna was de jungle party, volgens sommige mensen is dit zelfs beter dan de fullmoonparty. De setting was super tof, buiten in de jungle, een beetje festival achtig! Een van de betere feestjes in m'n leven. 





Friday, November 1, 2013

Bangkok baby


En daar was ik dan, in Bangkok! Eenmaal aangekomen op het vliegveld kon ik twee dingen doen (misschien meer maar ok) de trein/metro nemen en daarna een taxi of gewoon een taxi. Aangezien ik ondertussen al meer dan 24 uur aan het reizen was besloot ik dat het echte avontuur wel wat later mocht beginnen, ik nam de taxi. Deze bracht me naar mijn hostel en onderweg zag ik het vertrouwde Azië. Want hoewel ik nooit in Thailand geweest ben, doet het me toch wel een beetje aan de Filipijnen denken en dat voelt gewoon als thuiskomen. Het was nog ochtend en ik was aardig gesloopt, m'n hostel kamer mocht ik helaas nog niet in. Douchen zat er dus ook niet in, hier was ik wel aan toe, maargoed. Ik besloot maar te gaan ontbijten en terwijl ik op mijn ontbijt aan het wachten was begonnen er gelukkig al meteen mensen tegen met te kletsen. Omdat ik op het vliegveld van Rusland zo lang niks te doen had heb ik daar mijn route voor Vietnam en Cambodja uitgestippeld, maaaaaar... Die van Thailand dus nog niet. Eenmaal in Bangkok wist ik dus helemaal niet wat ik wilde doen. Gelukkig had een jongen (man) waarmee ik aan het kletsen was wel genoeg ideeën, dus besloot ik maar met hem de stad te gaan verkennen. Uiteindelijk heb ik m'n spullen in het hostel gelaten en ben ik met (mn eerste) tuktuk,die me overigens wilde oplichten maar daar was ik te slim voor, naar drie tempels geweest. Wat phra kaew, Wat arun en nog een kleine die vlakbij m'n hostel was. Omdat er afgelopen week een monnik overleden was waren er speciale diensten waar mensen voor naar de tempels kwamen, extra druk dus. Iedereen was in het zwart gekleed, nu is mijn halve garderobe zwart dus was ik dat heel toevallig ook, wat de mensen wel konden waarderen. Ook was er ivm het overlijden gratis eten en drinken voor iedereen! De ene tempel daar stond het grootste budha beeld, wat idd erg groot en mooi was. En de andere tempel kon je heel leuk beklimmen, de traptreden waren hoger dan mijn halve been dus dat was een hele beklimming. Om bij die tempel te komen moest ik eerst nog naar de andere kant van de Chao Phraya rivier zien te komen. Na 100 straatjes ongewenst te zijn en mensen tegen te komen die je alleen een hele tour over de rivier willen geven en niet gewoon naar de andere kant wilde brengen hadden we eindelijk het overvaarpunt (nee dat is geen woord) gevonden, waarna ik dus die tempel "beklommen" heb. Wat ik altijd zo jammer vind is dat dingen/plekken/sommige mensen (grape) er op foto's zo anders uit zien als in het echt. Foto's, of in ieder geval mijn foto's, geven de echte schoonheid van de tempels in ieder geval niet weer. Tussen de tempels door van mijn eerste Thaise maaltijd genoten, een of andere kokos soep met kip, erg lekker. Na al die tempels kon ik eindelijk m'n hostel kamer, of nouja slaapzaal in. Hartstikke netjes en schoon.. Ennnnnnn de douche was heeeeeerlijk. De naam van het hostel is Napark en krijgt wat mij betreft een 8 :-). Na weer helemaal fris te zijn was ik toch wel een beetje moe en besloot ik een Thaise massage te nemen. Het Thaise vrouwtje heeft me in de meest onmogelijke houdingen gelegd, alles gekraakt wat er te kraken valt en ik was weer zo goed als nieuw. Beetje jammer dat ik 5 minuten na de massage keihard mijn hoofd stootte. Maar hey, dat ik nu in een ander land ben betekend dus blijkbaar niet dat mijn onhandigheid thuis is gebleven, good to know. Na de massage was het alweer etenstijd, wat in de buurt van Kho san road rondgelopen en uiteindelijk weer iets van kip met rijst gegeten. Ik hou van kip en ik hou van rijst, dus voor mij is het allemaal prima. Tijdens het eten mijn eerste Thaise biertje gedronken "Chang" met schattige olifantjes op de fles. Lekker biertje hoor! Hierna nog even naar een normale bar gegaan en daar een ander merk getest "Singha" ook lekker maar toch iets minder. Ondertussen was ik een beetje over de film the hangover aan het kletsen en besloot ik dat het over was met de rust, hoppa actie!! Op naar de peepshow/stripclub weet ik t. Via een taxi bestuurder kwamen we erachter waar het was. Eenmaal binnengekomen moest ik lachen, wat een ghetto plek zeg. Allemaal plastic stoeltjes, schemerig licht, luidruchtige mannen en een podium met paaldanspalen. Wat ik hier uiteindelijk allemaal gezien heb kan ik denk ik maar beter niet op internet zetten, maar het had te maken met pingpongballen, kaarsen, flesjes, sigaretten en meer rare dingen. Nu ben ik een trouwe spuiten & slikken kijker (dat programma op BNN) en ben ik niet snel in shock, maar ik was toch echt redelijk in shock en wist mezelf geen houding meer te geven. Het was grappig en "leuk", maar in mijn achterhoofd had ik alle verhalen van jonge meisjes in de Filipijnen die soortgelijke dingen ook doen, en die daar dood ongelukkig van worden, waardoor ik het ook redelijk confronterend vond om daar te zitten. Hierna alle gekkigheid nog even weggedronken met het laatste biertje van m'n eerste dag in een club met slechte muziek. 
De tweede dag heb ik een excursie gedaan, jaja ik heb dat toeristen ding helemaal onder controle. Om 7 uur smorgens werden we al opgepikt, wat erg vroeg was aangezien ik pas om 3 uur ging slapen en 6 uur al op stond (tas inpakken want wist niet of ik in het hostel mocht blijven). Toen naar de floating market geweest wat een bijzondere ervaring was. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik erg snel loop en geïrriteerd raak (zuchten alles) van mensen die langzaam lopen. De markt op Rotterdam blaak is dan ook een plek die ik het liefst met een grote boog ontwijk. Mensen staan stil in het midden van het pad, blokkeren mijn weg met een kinderwagen en als ze lopen dan is het in slowmotion. Nee niks voor mij. De floating market daarentegen is perfect! Je vaart met je bootje, waar meerdere mensen inzitten langs kraampjes en ondertussen varen er ook bootjes met vers fruit en andere lekkere dingen langs je. Op mijn bucketlist zijn verschillende dingen zoals gefrituurde sprinkhaan eten en m'n snorkelangst overwinnen. Ook wilde ik graag een keer met een slang op de foto en dat heb ik dan ook gedaan. Ik kan nu heel makkelijk liegen en zeggen dat ik niet bang was, maar dat was ik wel. Hij was zwaar, voelde raar en bleef maar bewegen! 
Na het slangenavontuur hebben we met de groep gelunched, geen idee wat, maar het was lekker. Een oude brug bezocht waarover een trein reed, had iets te maken met de oorlog maar om eerlijk te zijn ken ik t verhaal niet. Maar uiteraard wel een foto gemaakt en ga het verhaal nog wel even opzoeken. Hierna was het uiteindelijk zo ver, op naar de tijger tempel! Er waren strikte kledingvoorschriften, geen korte broek, geen blote armen enz. Nu droeg ik een lange jurk en een vest en alsnog was ik "too sexy" aldus de tiger temple doorbitch. Dus heb ik onder m'n jurk maar een veel te grote broek van een jongen aangedaan, ook erg sexy al zeg ik het zelf. Eenmaal binnen mocht je op de foto's met de tijgers, super mooie beesten! De fotos werden alleen super snel gemaakt dus de tijgers staat er mooier op dan mij, maar een super toffe ervaring! Ook leuk dat ik achteraf hoorde dat een meisje hier laatst in d'r been is gebeten door een tijger en nooit meer kan lopen. But I survived :-) 
Ander super leuk dingetje is dat ik een meisje heb leren kennen (Anne) die vrijwilligerswerk heeft gedaan en zaterdag weer gaat doen in Cambodia, vlakbij Siem Reap. Ze geeft Engels op een kleine school en leeft bij een gastgezin. Ze vertelde zo enthousiast dat ik dat ook helemaal weer ben! Dus ga ik contact opnemen en kijken wat er te regelen valt en dan kan ik daar hopelijk ook een tijdje heen! Feesten, gekke dingen doen en alles is leuk hoor, maar ik heb 3,5 maand dus nog iets "nuttigs" erin doen is alleen maar mooi. So fingers crossed guys!! 
With love,
Eliza