I left my heart in many places

I´m blessed! I´m blessed for many reasons. One of those things is that I´ve had the opportunity to travel. It´s a privilege. Although I safed up the money myself, some people have other things in life they need to take care of, other than themselves. So yes, I feel lucky for having a chance to do my travel stuff.

While traveling I´ve been to amazing places. Some places were just absolute breathtaking beautiful. Some were maybe not the most beautiful, but became special because of the people I was with and the memories we created. Sometimes the food was just the best, or worst ever. Sometimes the vibe was just so chilled down. So yes, i´ve lost pieces of my heart in many places. 

I like to take you on a journey of a few of my favorite spots, this week i'll start with my first Asian crush. 



Boracay. Oh oh Boracay, I could write pages and pages about why I love Boracay so much. The Philippines was the first country I ever visited in South East Asia. I landed in Cebu City and catched a flight to paradise the next day. It took me five minutes to fall in love with Boracay. Beautiful white beaches, no dangerous traffic, live music everywhere, even better.. reggae music! A small chilled down island, with not to many resorts, some backpackers, cocktail bars, lounges, ´clubs´. 

The first night me and the girls got on Boracay we we´re sitting at BomBom bar. While I was enjoying my crocodile burger there was this amazing band playing. The night went on and the reggae music was surprising me. I was not expecting this at all. It simply blew my mind. And so did the rum. It ended up with some kind of chill session with the band. Sitting at this bar, which was actually on the beach, being surrounded by amazing (and talented) people. I couldn´t have wished for a better introduction to traveling South East Asia! The next few days were simply amazing. A few weeks later I went back to Boracay and it was still amazing. I can´t wait to go back there!

I stayed in a hostel named "frendz hostel' a basic place with shared huts, everything in the Philippines (well if ur on a budget) is really back to basic, but it's charming. The bar/lounge is realy social and this is the place that inspired me to go backpacking. I met a lot of backpackers there, some were alone some were not. I talked to a few people, some gave up their house and their job. Some just finished school, either way I was so amazed by all this cool stories about people traveling the world without cares. Could this be me?! I was with three girls from school, but this hostel was crazy social. So we ended up hanging out on the beach (frendz hostel has his own beach spot as well!) and going out with them as well. Borcacay is really small, and everybody ended up going to the same places anyway I think the names of the clubs were summerplace and epic (correct me if im wrong). The little clubs are filled with a mix of traveling people and locals, which is nice, I love a place with locals! The drinks are cheap as hell also. Oh and this is where I fell in love with San Miquel (light!) as well, guess it was the started of me getting used to beer.

Guess it's safe to say Boracay changed my life. I saw the beauty of Asia, met amazing people who inspired me (and i'm still in contact with a girl I met there, she's coming to the Netherlands in the summer, yaay!), found out how I love cheap drinks, my first tricicle ride. Yep, I love Boracay! 

Touchdown in the land of Pho and Dong

Helse busrit

M'n reis naar Bangkok vanuit Phi Phi is simpelweg te beschrijven met het woord: h-e-l-s. In de derde of vierde bus waarin ik de nacht zou doorbrengen besloot mijn lichaam ermee op te houden. Normaal slaap ik tijdens m'n busritten deze rit heb ik niet veel anders gedaan dan overgeven in het donker in een plastic zak. Aangezien de wc zo erg stonk dat het alleen maar erger werd. Waar die misselijkheid vandaan kwam weet ik nog steeds niet, maar fijn was het niet. M'n telefoon besloot er ook mee op te houden en ging zonder reden uit en wilde niet meer aan, muziek ter afleiding in de hobbelige rit had ik dus ook niet. Besef van tijd ook niet want m'n horloge raakte ik al weken geleden kwijt. Ik spendeerde m'n tijd met voor me uit staren en jaloers zijn op de slapende mede passagiers. Toen we vroeg in de ochtend in Bangkok arriveerde was ik super opgelucht, frisse lucht!! Twee andere meisjes moesten ook tijd doden en wachten op een vlucht dus we gingen samen naar een hostel waar je gewoon je spullen kon droppen en chillen. Ik voelde me nog verre van optimaal dus staarde daar nog wat meer voor me uit. Ik moet zeggen dat ik de kunst van het niets doen steeds beter begin te beheersen. Hoe ik vroegah nog muziek of iets nodig had kan ik nu compleet niets doen voor uren. Of dit een goede skill is weet ik niet, op m'n CV zal ik hem maar niet zetten, maar tijdens reizen komt hij prima van pas.

Bah bah Bangkok
Maar daar was ik dan terug in mn minst favoriete stad: Bangkok. Gelukkig hoefde ik er dit keer niet al te lang te blijven. In de bus had ik twee meisjes ontmoet die later op de dag ook een vlucht zouden hebben (een ervan naar Australie: JALOERS en eentje naar Chiang Mai). Dus samen zochten we een hostel op waar we onze tas konden laten liggen en gewoon een beetje konden chillen. Aangezien ik me nog steeds beroerd voelde besloot ik het maar rustig aan te doen. De tijd vloog voorbij! Rond 12 uur ging ik richting het vliegveld en al snel zat ik in het vliegtuig op weg naar Hanoi.

Het koude Hanoi 
Van te voren had ik het weer gechecked en ik was voorbereid op kou, dacht ik. Maar toen ik buiten stond in Hanoi was ik toch even in shock: BRRRRRRRRR wat was het koud! Rond de 14 graden, wat dus niet bepaald 30 graden op het strand is, waar ik ondertussen gewend aan ben. Ik zoch een taxi die me naar mijn hostel kon brengen. In Vietnam betalen ze met Dong, ik ben nooit zo goed in nieuwe valuta's. Dus toen de taxi chauffeur zei "600 Dong" dacht ik dat hij 600 bedoelde. Maar blijkbaar moet je overal 1000 achter plakken, alleen wist ik dit nog niet dus besloot ik 10 minuten lang een discussie aan te gaan met de chauffeur. Uiteindelijk gaf ik op en accepteerde ik dat ik opgelicht werd. "Whatevaaaaah" zei ik terwijl ik boos de taxi uitstapte. Eenmaal in mn hostel kwam ik er achter dat 600 dus 600.000 betekende, en de arme man me helemaal niet aan het oplichten was dat het eerder andersom was, oops.

M'n hostel "central backpackers hanoi" bleek prima te zijn, ook was er een gratis (!!!!) bier uurtje. Het bier was niet al te lekker, maar als het gratis is maakt dat niet al te veel uit. Met een aantal mensen uit het hostel speelde ik drinkspelletjes, de rest ging daarna uit maar ik was kapot. Ondertussen was ik al een miljoen jaar wakker en de volgende dag moest ik vroeg op. Want ik ging naar Halong Bay! Hier had ik erg over lopen twijfelen, aangezien het zou koud was, ik sowieso een koukleun (hoe schrijf je dat?) en het toch aan prijzige tour was. Maar op facebook vonden alle mensen die ik eerder had ontmoet dat ik Halong Bay toch echt niet mocht missen. De mensen uit mn hostel hadden ook een tour voor de volgende dag geboekt, dus deed ik dat ook maar. ik had niet de normale boottocht geboekt, maar de party boat, want ja hoe leuk ik natuur ook vind een feestje sla ik nooit af. Ook leek een boot met jonge mensen me iets leuker dan een boot met 40+ers (sorry ma, pa en oom Hans & Tante Joke ;) ). En wat ben ik blij dat ik de tour/tocht/whatever-you-wanna-call-it toch heb gedaan. Mn geld dubbel en dwars waard. Met de boot eerst naar de kust gegaan, wat ongeveer 3 uur duurde. Daarna zagen we onze party boot, die ook serieus Halong Party heette. 

In de bus vertelde de tourguide dat we behalve hem als tourguide ook een party-boy zouden krijgen, whoehoe, spannend. De boot was prima, ik kan me indenken dat het met mooi weer nog leuker is, aangezien het nu koud was op het dek. Maar met een trui, vest en sjaal was het prima te doen. Mijn look was verschrikkelijk, maar het uitzicht fantastisch! Ook was het een leuke groep mensen, wat Engelse, Amerikanen, Duitsers en jawel, Nederlanders. We vaarden wat rond en Halong Bay is prachtig, het was een zonnige dag gelukkig dus behalve de kou wat het uizicht geweldig. We gingen naar een grot toe, de "Dau Goav Ce". Een indrukwekkende grote grot, meer kan ik er niet echt over vertellen en foto's maken lukte ook niet echt, dus maakte ik filmpjes. Maar als je even op de link klinkt kan je zien dat deze grot wel een bezoekje waard is. 

Daarna vaarde we nog wat rond en daarna ging ik kayakken met een duits meisje. Tot mn verbazing waren mn kayak skills veel beter dan de laatste keer dat ik ging kayakken. Het was een leuke ervaring om daar te kayakken. Tussendoor hadden we ook een ge-wel-di-ge lunch gehad. Wat ik eerder een buffet zou noemen. Verse vis, kip, rund en zelfs de vegetariers waren happy. Het avondeten was ook heerlijk. Hierna volgde al direct happy hour, het begrip tijd in Azie ligt wat anders dan in de westerse wereld. Tijd is ruim. Bussen zijn laat, afspraken worden niet echt nagekomen en een uur wachten in een rij is ook normaal. Maar wat happy hour betreft, dat duurt gerust de hele avond. Happy night dus! De partyboy nam al snel de leiding en maakte de tafel klaar voor het eerste kaartspelletje. Een ouderwets ( :p ) potje kings cup, wat in dit geval weer nieuwe regels had zoals snake eye en iets waarbij je rare opdrachten moest doen. Hierna speelde we ""risky business" iedereen kreeg 4 kaarten die open op tafel lagen. In het middel van de tafel lagen de rest van de kaarten. Voor je een kaart omdraaide verzon je een opdracht voor de personen die de desbetreffende kaart hadden, maar die persoon kon je ook zelf zijn, risky business dus! Van opdrachten als switch tops, doe 10 pushups tot geef een lapdance, leuk spel. Daarna irish poker gespeeld en daarna was het zoals de partyboy zei ""dancing time" dit duurde tot in de late uurtjes.

En al snel daarna werd ik in de vroege uurtjes wakker gemaakt door de omroep "breakfast timeeeee", niet al te slecht dus. Eigenlijk zou ik maar 1 nacht doen en terug naar het hostel gaan maar ik vond de groep en het uitzicht zo leuk... dat ik er nog maar een dagje aanplakte. Voor dag 2 stond rotsklimmen/srpingen op het programma. Ik had natuurlijk in Phi Phi (zoals mijn trouwe lezers weten) al rotsgesprongen, maar ik was daar dan ook super bang. Maargoed ik heb nu die tattoo die zegt courage over fear dus bang zijn mag technisch gezien niet meer. Een aantal jongens vonden het eng/koud. Maar ik ben stoer, dus ik zei neehoor ik ga wel! Oorspronkelijk wilde maar een jongen springen. Maar omdat ik het ook ging doen voelde ze zich mietjes en al snel lieten de meeste zich overhalen.

Ik vroeg de tourguide of de rotsen een beetje makkelijk te beklimmen waren voor een klein persoon, aangezien ik klein ben, zoals jullie waarschijnlijk nooit is opgevallen. Hij antwoordde ja, maar na een IJSKOUDE duik in het water kwam ik erachter (terwijl ik schreeuwde dat het de koudste dag ever was) dat het rotsklimmen alles behalve easy was. Zelfs de veel langere jongens hadden moeite met het eerste gedeelte op klimmen, maar geweldig als ik ben lukte het me uiteindelijk toch. Daar was ik dan boven op de rots van 12 meter. De vorige keer vroeg ik een braziliaans meisje een filmpje te maken dit mislukte, dit keer had ik mijn vertrouwen in de handen van een amerikaanse chick gelegd. Omdat de camera al liep voelde ik wat meer druk. Maar nee, ik was bang. Shit ass filmpje waarop te zien is dat ik uitleg dat het niet veilig is en dat ik waarschijnlijk dood ga en dat iemand anders eerst moet. Nadat iemand anders gesprongen was en ik ''bewijs'' had dat ik hoogstwaarschijnlijk niet dood zou gaan telde ik af 3-2-1 en BAM daar kwam ik pijnlijk op mijn rechterbeen in het water terecht. Maar het goede nieuws was dat ik nog leefde en een geweldig filmpje van een verrotte sprong heb! Maar een adrenaline kick was het wel. En ik was minder bang dan de vorige keer, want toen had ik zulke trillende benen dat het op een dans van iemand die niet kan dansen leek. Vooruitgang is er dus. Zie slechte kwaliteit foto. Filmpje volgt later!

Na dit koude en gevaarlijke avontuur gingen we naar een verlaten maar mooi eilandje, "Cat Ba Island". 

We waren de eerste groep, na ons kwamen er nog 10 mensen en that was it. We chillde wat, kayakte wat hadden weer een geweldige lunch en avondeten en de dag vloog eigenlijk voorbij. De dag erop stonden we alweer vroeg op en gingen we terug naar waar we vandaan kwamen.

 Onderweg kregen we een snelcursus springrolls maken, ik bleek een natuurtalent te zijn, maar ik had ook niets anders verwacht. Lieve vrienden binnenkort dus springrolls op de noordelijke Vietnamese manier!

Terug in Hanoi sprak ik af met een jongen die ik in Siem Reap Cambodja had ontmoet. Hij was al eeuwen in Vietnam, gewoon omdat hij het er leuk vond. Dus hij kon me het ''nachtleven'' laten zien. Wat vooral bestaat uit op straat drinken. Wat slechter klinkt dan het is. In Vietnam op straat houden ze van mini plastic stoeltjes en tafeltjes en goedkoop bier. Op ""Bia Hoi", Beer corner dronken we cheap ass biertjes met een aantal expats. Blijkt dat super veel backpackers in Hanoi blijven hangen om daar Engelse les te geven. Om middernacht is er een curvue/avondklok. De poltie rijd rond met luidsprekers en roepen om dat het tijd is om alles te sluiten en te stoppen met drinken. Waardoor we eindigde in een touroperator office. Waar we op ons gemak konden chillen met de rolluiken dicht. Wat een hele nieuwe ervaring was haha. Het was al laat en naar een 'club' zijn we niet echt meer gegaan.

Mn laatste dag in het koude Hanoi (zie outfit foto -_-) bezocht ik de gevangenis,  Hoa Lo Prison, wat ze vroeger voor de grap het Hanoi Hilton noemde. Wat je na het bezoeken niet begrijpt, want de cellen zijn rampzalig! Ik ben gefaccineerd door hedendaagse gevangenissen en gek op geschiedenis. Dus een trip naar dit museum was voor mij dan ook super interessant. Uiteraard werd er met een Vietnamese blik op de geschiedenis gekeken, maar er werd wel ergggg overdreven. Hoe de Amerikanen claimen gemarteld te zijn in deze gevangenis, claimen de Vietnamesen dat ze er een geweldige tijd hadden. Met foto's zoals: "er is weer een jaar voorbij gevlogen zie de amerikanen hier een kerstboom optuigen, ze hebben het zo naar hun zin". Je hoeft geen Sherlock te zijn om te snappen dat dat bullshit is. Maar verder was het interessant om te zien allemaal. Je kon wandelen door de gangen, verhalen lezen, de cellen zien. En het was er zo rustig dat ik al snel weer kippenvel kreeg, zoals ook het geval was in S21 in Cambodja.

Hue
Om te reizen door Vietnam van noord naar zuid had ik een open busticket gekocht. Voor $50 kon ik hiermee naar zes verschillende steden reizen. En gewoon elke keer een dag van te voren de bus boeken, goede deal! De reis naar Hue duurde 10 uur, ik vertrok om 5 uur en arriveerde erg vroeg in de ochtend. Hier ontmoette ik een groepje jongens uit Australie. We huurde fietsen en fietse naar het strand. Dit klinkt leuker en makkelijker dan dat het was. Het was 15km wat in mijn hoofd dichtbij leek, zij wilde scooters huren maar ik zei "neeeejoh doen we wel" (maar dan in ''t engels). Maar na 7km kreeg ik er al een hard hoofd (en een harde kont) in. Het strand was ijskoud met superhoge golven, niet al te indrukwekkend. En op de terug weg ging een van de fietsen kapot. Waardoor die jongen zegmaar voortetrokken moest worden door de rest. Maaaar gelukkig bereikte we het hostel weer veilig. 

In de verte zie je mij ;-)

In de avond gingen we op zoek naar een straat met streetfood, na een uur hadden we deze straat nog steeds niet gevonden. Wel vonden we een plek waar hele kippen, eenden en weet ik veel wat dood lagen te zijn en klaar waren voor de bbq. We wilden eend eten, we wezen ook eend aan. Maar toen het dier in stukken en gebbqed terug kwam leek het niet meer op eend, wel op een soort van super sayan kip. Maar agh het was lekker, goedkoop en ik kreeg geen voedselvergifitging. De jongens probeerde hersenen en oog te eten, ik hield het bij de normale delen (geloof ik) en nek. In de avond was het, hoe verassend dat ook klinkt, weer tijd voor drinkspelletjes en een avond uit. Het uitgaansleven was leuk omdat er hier super veel locals waren die wel in waren voor een dansje.

Hierna ben ik naar Hoi An, Nha Trang, Dalat en Ho Chi Minh gegaan, maar die avonturen houden jullie nog even van me te goed! Voor nu nog even wat random foto's, want de meeste foto's staan op m'n camera! De slechte kwaliteit foto's in deze post zijn fotos die ik met mn tel van mn camera heb gemaakt :-)

Wilde dagen in Vang Vieng en een pitstop in Vientiane

Het tubing/tuben was super leuk! Vooraf was ik een beetje bang door al die horror verhalen. Maar aangezien we met een grote groep waren en we elkaar beloofde op elkaar te letten maakte ik me minder zorgen. Vooraf kochten we allemaal een andere kleur "tubing in the vieng vang" tanktop en omdat ik geen niet-jeans shorts meer had (kwijtgeraakt in de laundry) kocht ik ook maar een rood broekje, mooie souvenir toch. Nou naar de eerste bar kon je gelukkig gewoon lopen, het was 11 uur smorgens we waren een van de eerste. Er waren nog maar 7 andere mensen. Maar er was harde gezellige muziek en de drankjes waren 2 halen 1 betalen (+gratis armbandje!). Al snel werd het drukker en drukker, zag ik zelfs nog wat mensen die ik uit Thailand kende. En begonnen de drinkspelletjes, Flip the cup gespeeld, waar ik tot m'n eigen verbazing goed in was. Nadat iedereen ongeveer 2 drankjes op had was het tijd voor de volgende bar. Dat betekende dat we nu echt de rivier met die band op moesten, spannnendddd! Omdat iedereen het spannend vond maakte we koppels en als koppel hield je elkaars band was. De rivier was eigenlijk super rustig, maar meer voor het gevoel en ook de gezelligheid. De tweede bar was super leuk, beachvolleybal, hoelahoepenx hangmatten, ping pong en basketbal. Oh en bij elke bar kreeg je trouwens ook een gratis walgelijk whisky shotje. Hier speelde ik voor het eerst in m'n leven dat spel waar je een balletje in een glas moet gooien van de andere partij (beer pong? Normaal in red cups) ons meisjes team presteerde super super slecht. In beachvolleybal was ik verbazingwekkend goed, dit had ik al eeuwen niet meer gedaan. Maar ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk was van mezelf. Heb zelfs het winnende punt gemaakt! Achteraf was ik het meisje die zo goed kon volleyballen, ja ja. De rest van de dag vloog voorbij met de rest van de barretjes. Rond 6 uur was het klaar. Waarom er op internaat staat dat tubing "uitgestorven" is weet ik echt niet, want het was geweldig. Maar hoe er vroeger misschien drie keer zoveel barretjes waren vond ik dit al prima. En iedereen had het overleefd, ook wel een pluspuntje. 

Allemaal een douche genomen, gegeten en toen door gegaan naar een Irish pub waar heerlijke live muziek was. Daarna nog in een club met wazige muziek beland, maar rond 12 uur savonds was ik echt helemaal op!

De dag na tubing (18 nov) was vrijwel iedereen gebroken, wat betekende dat we super veel lol hadden gehad. Toch wilde we wat doen en zijn daarom een grot gaan bezoeken. Dit was een grot waar je met een band (tubing in een grot :p ) in kon, super donker maar een leuke ervaring. Die avond nog even friends gekeken in het hostel en er een rustige avond van gemaakt. 

De volgende dag (19 nov) een andere indrukwekkende grot bezocht die tegelijk ook functioneert als tempel. Om die grot te bereiken moest ik weer een fijne (ahum) rotsbeklimming op m'n flipflops doen. Die avond was de laatste "gezamenlijke" avond met de mensen van de slowboat-crew. Want de helft zou naar Vietnam vertrekken. Daarom luiden we de avond weer in met een spelletje en bezochten we een aantal barretjes. Het was een goede afsluiter! 

De hierop volgende ochtend vertrokken we met een groep van 6 naar Vientiane in een mini bus. De rit was zo hobbelig als een hobbelpaard. Op de de een of andere manier viel ik toch in slaap. Wat ben ik toch makkelijk! Vientiane bleek een rustig stadje te zijn. Nightmarket bezocht, lekker eten ontdekt en een barretje bezocht waar je een mooi uitzicht had over de Mekong en je Thailand kon zien. Waarvan we nieteens doorhadden dat het zo dichtbij was! 

In het hostel was een movieroom dus daarna nog een film gekeken en geslapen, in uitgaan had niemand zin.

De laatste dag ik Vientiane zijn we naar een Budhapark gegaan. Waar ze allemaal verschillende budha beelden hadden. Maar heel anders dan tempels. Ook een soort van "duivelse" dingen. Zo was er een reusachtig ding wat een pompoen voorstelde met 3 lagen: hel, ik weet niet wat en de hemel. De ingang was de mond van iets duivels en dan kon je de 3 lagen bekijken. De hel was indrukwekkend allemaal doodskoppen en andere gekke dingen. En de hemel was boven waar je een uitzicht had over het park. Dit park vond ik eigenlijk leuker dan alle tempels die ik bezocht heb.

Na dit culturele uitstapje was het tijd om op de bus te wachten. De bus naar Pnomh Penh in Cambodja om precies te zijn! 

Het is een slaapbus, dus we (Mayan waarmee ik al 2 weken ofzo? Reis) waren erg benieuwd hoe die eruit zou zien. Maar aan beide kanten van het gangpad heb je ruime bedden die je met 2 personen deelt. Regan, een ander meisje met wie ik reis komt ook naar Cambodja, maar neemt morgen het vliegtuig. We hebben alvast een hostel voor 'morgen' geboekt want het is geen laagseizoen meer en alles wordt steeds drukker. Ik heb zin in Cambodja!

Na een rit van 11 uur werd ik wakker (ja ik heb heeeerlijk geslapen) om 6 uur smorgens in the middel of nowhere: Pakse. Iedereen stapte uit en ik snapte er niks meer van, de buschauffeur sprak geen Engels. Maar toen ik m'n backpack ook uitgeladen zag worden besloot ik toch maar uit te stappen. Wat de bedoeling was was niet helemaal duidelijk, wachten op een minibus zei iemand. Een minibus? Maar ik moest nog 12 uur! Eenmaal in de minibus zei de chauffeur dat we naar 4000 Islands zouden rijden. Maar in werkelijkheid stopte we na 5 minuten bij het kantoor van de touroperator. Waar ik nu zit te wachten op een bus die (wel) naar 4000 Islands gaat en hopelijk ook naar Cambodja. Het is nu 7 uur en als t goed is komt de bus om 8 uur en arriveren we 6 uur savonds in Cambodja...

 Regan een ander meisje met wie ik reis komt ook naar Cambodja, maar neemt morgen het vliegtuig. We hebben alvast een hostel voor 'morgen' geboekt want het is geen laagseizoen meer en alles wordt steeds drukker. Ik heb zin in Cambodja!

Laos was leuk, maar nu op naar het volgende avontuur. De busreis overleef ik trouwens wel want ik heb films op m'n iPod laten zetten. Drie films voor minder dan 3 euro, super goede deal als je t mij vraagt. Alleen heb ik ook Naruto the movie erop laten zetten, maar blijkt er geen ondertiteling bij te zitten. Maargoed ik heb ook nog the boondock saints 2, green street en wat andere dingen dus ik vermaak me hier wel! En anders kan ik altijd nog m'n andere hobby uitoefenen: troep eten. Want ik heb 100 soorten koekjes en chips.