This song is soooo me!

I can totally relate to a lot of things. On one day I can listen to 20 songs and feel like I relate to at least 5 of them. Something about the past, something about the future, something about whatever. I guess I like the feeling of "aaaaah she feels the same way! She got cheated on as well yeaaah" or "omg she loves Vodka, so do I". 

So recently, and I dont know why I never heard about this girl before I foud out about "Lucy Spraggan". But hey better late than never! Cause this girl, hold on... She sings my mind!! With a few differences. Two of my favorite songs are the tourist and mountains. Probably cause they're a bit travel related ;-)

When I listen to the song mountains I feel like im on that mountain! "When an old lady comes and sits next to me

Says, "Next birthday I'll be 83

I fell in love with the world when I was 24

I've lived in Mexico, Columbia and Ecuador

Sat next to the Taj Mahal

While the sun was rising

Spent a year in Australia

Chasing the horizon

So take your guitar and do what you have to do."

She said, "I know what you're scared of.

I used to feel it too.

You're not scared of climbing mountains.

You're scared that you can't make them move.""

And here's a part of the tourist I just love:
"She said she hated tourists

But she wanted to travel the world.

Said the best things in life were free

And then worked all day to feed herself.

She said you never know what you got until it's gone

And she complained about the rain like she'd never seen the sun.

She said good things come to those who wait

And then she waited four hours for a cancelled train.

She said:

You try and catch me

I'll never stop running.

With a pound in my pocket and my life inside a bag.

You try and catch me

I know where I'm going

I'll be half way round the world before you even know I'm gone

She said I'm moving on." 

Just check out the album "join the club" and see if you can join the "omgggg this is so me-club". 

I left my heart in many places

I´m blessed! I´m blessed for many reasons. One of those things is that I´ve had the opportunity to travel. It´s a privilege. Although I safed up the money myself, some people have other things in life they need to take care of, other than themselves. So yes, I feel lucky for having a chance to do my travel stuff.

While traveling I´ve been to amazing places. Some places were just absolute breathtaking beautiful. Some were maybe not the most beautiful, but became special because of the people I was with and the memories we created. Sometimes the food was just the best, or worst ever. Sometimes the vibe was just so chilled down. So yes, i´ve lost pieces of my heart in many places. 

I like to take you on a journey of a few of my favorite spots, this week i'll start with my first Asian crush. 



Boracay. Oh oh Boracay, I could write pages and pages about why I love Boracay so much. The Philippines was the first country I ever visited in South East Asia. I landed in Cebu City and catched a flight to paradise the next day. It took me five minutes to fall in love with Boracay. Beautiful white beaches, no dangerous traffic, live music everywhere, even better.. reggae music! A small chilled down island, with not to many resorts, some backpackers, cocktail bars, lounges, ´clubs´. 

The first night me and the girls got on Boracay we we´re sitting at BomBom bar. While I was enjoying my crocodile burger there was this amazing band playing. The night went on and the reggae music was surprising me. I was not expecting this at all. It simply blew my mind. And so did the rum. It ended up with some kind of chill session with the band. Sitting at this bar, which was actually on the beach, being surrounded by amazing (and talented) people. I couldn´t have wished for a better introduction to traveling South East Asia! The next few days were simply amazing. A few weeks later I went back to Boracay and it was still amazing. I can´t wait to go back there!

I stayed in a hostel named "frendz hostel' a basic place with shared huts, everything in the Philippines (well if ur on a budget) is really back to basic, but it's charming. The bar/lounge is realy social and this is the place that inspired me to go backpacking. I met a lot of backpackers there, some were alone some were not. I talked to a few people, some gave up their house and their job. Some just finished school, either way I was so amazed by all this cool stories about people traveling the world without cares. Could this be me?! I was with three girls from school, but this hostel was crazy social. So we ended up hanging out on the beach (frendz hostel has his own beach spot as well!) and going out with them as well. Borcacay is really small, and everybody ended up going to the same places anyway I think the names of the clubs were summerplace and epic (correct me if im wrong). The little clubs are filled with a mix of traveling people and locals, which is nice, I love a place with locals! The drinks are cheap as hell also. Oh and this is where I fell in love with San Miquel (light!) as well, guess it was the started of me getting used to beer.

Guess it's safe to say Boracay changed my life. I saw the beauty of Asia, met amazing people who inspired me (and i'm still in contact with a girl I met there, she's coming to the Netherlands in the summer, yaay!), found out how I love cheap drinks, my first tricicle ride. Yep, I love Boracay! 

Photoshop makes the world a better place

Ever since I was like this 11 year old (or something) girl I liked playing with Photoshop. Well at first I started messing around with paint shop pro and after that I guess Adobe Photoshop 2 and 3 or something. However, I found out on this magical thing called the internet about the great things you can do with Photoshop! Brush skin smoother, make the sky more blue, change your eye colors, and more of that kind of stuff. For a while I got so ‘addicted’ on it I even attempted on online challenges. Like making the best Hilary Duff (pre weird slutty period) banner or doing the best retouch on a famous person. I found out all the amazing stuff you could do with Photoshop! But it took me a while to make the find out that the models in advertisements mostly are retouched as well.

Of course i’m not this 11 year old girl anymore. Although I wouldn't mind, but let’s not go there. Anyway, I think it’s safe to say that 90% of the people know that Photoshop is being used a lot. And you can have the discussion about it like how it's a good thing, you shouldn’t care (that’s me), or how it’s a bad reflection of reality and not good for children etc. Well go ahead and have that discussion. I just wanna have some fun with all the bad Photoshop crap people have been putting up lately.

I think even as a 11 (or well lets not get cocky, 12) year old girl I would have noticed that there was something not really done/ready in the following examples.

1. At Target someone got over excited on this whole thigh cap hype.

2. I’m guessing Adam Levine his ribs weren't pretty enough for this picture.

3. I strongly believe that this person is the owner of a belly button, but please correct me if I’m wrong.

4. It’s always nice to hold hands.

5. This kid has really short legs or he’s a young magician.

Please keep the bad stuff coming, I don't mind! Oh and shoutout to all those girls who are giving themselves bigger buts, smaller waists and stuff like that for more likes on Instagram. They might wanna spend that time in the gym but hey I'm not gonna complain ;-) 

When I grow up I wanna be a....

Some people just know it all. They grow up and just know that they want to be. Like `when I grow up I want to be......´ a firemen, nurse or a mom of 10 children. When I was a kid I found out I wasn't one of those kids. I was a dreamer and I had plenty of ideas for my future self.

18 years ago I wanted to travel the world and/or be the host of a travel program;

15 years ago I wanted to be a pre-school teacher and a musical star but I realized singing wasn't my talent;

10 years ago I wanted to be a high-school history teacher, and be a cheerleader while studying for it;

9 years ago I wanted to be a lawyer;

8 years ago I wanted to be a psychologist;

6 years ago I wanted to be a lifestyle designer, graphic designer, game designer. You name it i just wanted to design stuff get my creativity out there;

5 years ago I wanted to be a communication professional as in creating commercials. The plan was to finish my study as quick as possible, get a career and a house afterwards;

4 years ago I wanted to be a editor of a fashion magazine;

3 years ago I wanted to be a social media specialist but my dream still was to be a editor of a fashion magazine, also I wanted to live together with my boyfriend at the time. My dream was to study abroad but I decided that I rather stayed with my boyfriend;

2 years ago I was still dreaming about being a editor but got more focused on reality, any job at a (online) lifestyle thing would have been what I wanted. I wanted to do something different, and I did. I ended up doing the minor International Aid and Development instead of the minors PR or branding. I went to do volunteer work in the Philippines which turned out to be one of the best things I've ever done. Which I didn't even knew before. After that I wanted to do a internship in the Philippines, got one but got scared because I was in a complicated relationship;

1 year ago I wanted to have a job in the lifestyle PR scene. I also still got a desire to travel the world. I finally got rid of all my fears. And decided to safe up money for my next trip, more volunteer work, traveling around I didn't had a plan I just knew I wanted to be out there living the life while not having a serious job.

While graduating and getting my bachelor degree I got scared. I lost my purpose. As you can see at "5 years ago" my original plan was to get a career a house and "be serious" after I would get my degree. While being at that point in life I didn't feel like actually being ready for that. And why the hell would I do something against my will? It took me a while to realize that I'm the one who puts direction in my own life. Just that most people choose to get serious after their study doesn't mean that I had to... So I started traveling with the idea "I probably get bored of traveling and get serious when I go back home". Not happening. Plenty of time of that after my next trip!

Right now?

I'm a dreamer and for now that's all I wanna do. At this moment my ideal job would be a payed blogger, but one with freedom. So I can decide what I do, when I do it and how I do it. Because freedom is what I cherish the most right now. My desire to travel is definitely stronger than the desire to follow a ´boring career-path´ and settle down. 

But as you've probably seen by now, I change my mind quit often so let's make this list again in five days years..

The crazy Islands!

Sorry!!! M'n laatste blog heb ik 100x proberen te uploaden vorig jaar maar wifi/blogger werkte niet mee. Daarom dus maar twee blogposts deze keer.

Oud en nieuw in Koh Phangan! Hier zat ik al het hele jaar (ik overdrijf graag) op te wachten. Of nouja om eerlijk te zijn had ik tijdens de jaarwisseling van 2012 naar 2013 al dingen opgezocht over de fullmoonparty. Maar het moment was dus daar. De dag voor oud en nieuw besloten m'n girlcrew het rustig aan te doen en vooral niet uit te gaan, zodat we zoveel energie als mogelijk zouden hebben voor de jaarwisseling. Na geshopt te hebben en allemaal een party outfit te hebben bemachtigt gingen we allemaal richting bed.

Maar slapen in een partyhostel met 38 mensen is niet eenvoudig. En ik slaap makkelijk, ik slaap in bussen, boten... Maar hier? Mijn bed was naast de deur die veel geluid maakte, naast de muur naast m'n bed was de bar, met super luide muziek. Natuurlijk lopen mensen in en uit dus elke keer als de deur open ging werd het licht en de muziek nog harder. Op een gegeven moment viel ik gelukkig toch in slaap. Toen ik wakker werd was het eindelijk zo ver, full moon party baby!! Niet al te veel overdag gedaan onder het motto van energiebesparing. Rond een uur of 7 begonnen de voorbereidingen, we hadden neon verf gekocht en beschilderde elkaar. Het hostel waar de meisjes uit Noorwegen zaten had alleen blacklight, wat erg leuk is met neon verf. 

En wat sowieso erg grappig is. M'n laatste maaltijd van 2013 was fish & chips waar ik zeker 70 minuten op heb gewacht, maar het was 't waard. Ondertussen begon de straat al super druk te worden. M'n hostel zat midden op Haadrin op 2min afstand van hét strand, midden in het party-gebruis dus. Het werd ondertussen wel tijd voor de eerste buckets en de tijd vloog voorbij. Voor we t wisten was t kwart voor 12 en werd het tijd om naar het strand te rennen voor een goed plekje tijdens de countdown. Super spannend vonden we t allemaal. Want behalve leuke verhalen hadden we ook veel slechte verhalen gehoord, dus beloofde we elkaar op elkaar te letten. En hadden we ook een afspreek punt voor t geval iemand kwijt was. Eenmaal op t strand aangekomen waren we allemaal erg onder de indruk, het hele strand was packed met neon kleuren (&mensen ;-)). Er waren iets van zes verschillende podia met verschillende soorten muziek. Wij eindigde bij sunset bar waar uk garage en dubstep gedraaid werd: perfect. Voor we t wisten begon de countdown en was t opeens 2014. Vuurwerk, meer vuurwerk en de happy new year wensen vlogen me om de oren. Dit was sowieso de beste jaarwisseling ooit! De fullmoonparty was top. Mensen overdrijven niet als ze zeggen dat het een geweldig feestje is. Rond 7 uur smorgens besloten we toch maar is richting bed te gaan. Aangezien het tijdsverschil met Nederland 7 uur is kwam dit mooi uit want toen kon ik mensen een gelukkig nieuwjaar wensen. Alles op het feestje was voor mij veilig en gezellig verlopen. Andere mensen raakte hun telefoon kwijt, geld kwijt, plaste in hun broek, werden random wakker op t strand... Dus ik was aardig trots op mezelf! 

1 januari was ongeveer het hele eiland aan het uitslapen, ikzelf ook. Ik was vrij lui tot ik erachter kwam dat m'n visum de volgende dag zou verlopen. Toen ik de grens over kwam vanuit Cambodja had ik 30 dagen moeten krijgen maar ik kreeg er maar 15, wat ik zelf had moeten controleren. Wat nu?? Paniek!! Ik was al dingen aan het opzoeken over een visa run naar Maleisië waar ik helemaal geen zin in had. Dankzij m'n wijze mede travelers op Facebook kwam ik erachter dat ik gewoon naar Koh Samui kon gaan en het kon oplossen bij het immigratiekantoor daar. Koh Samui stond niet op m'n planning ik was van plan naar Phi Phi te gaan, maar t was nog altijd bezig dan helemaal naar de grens te moeten. M'n laatste avond in Koh Phangan was niet al te wild gewoon met een groepje op het strand gezeten want een aantal jongens uit nieuw zeeland gingen de volgende dag ook naar Koh Samui. 

In Koh Samui aangekomen kwam ik erachter dat het al veel te laat was om m'n visum te regelen, dus ging ik maar gewoon met de jongens naar het strand en regelde m'n visum de volgende dag. Ik wilde eigenlijk de volgende dag naar phi phi maar dat ging dus niet. Wat goed uitkwam want een van de jongens was z'n telefoon en slippers in het hostel op t andere eiland vergeten. Het groepje meisjes uit Noorwegen kwam vanuit daar naar Koh Samui dus dan kon ik met hun afspreken de spullen krijgen en t naar Phi Phi brengen. Hij had serieus pas na 4uur door dat hij z'n slippers vergeten was en al die tijd op blote voeten liep. Als je in Thailand op blote voeten loopt kijkt serieus niemand je raar aan. M'n tripje naar het immigratiekantoor was erg interessant. Het kleine kantoor bulkte van de mensen die er niks van snapte maar na 5 uur had ik dan toch echt gratis m'n visum gefixed. Toen ik een formulier moest invullen vroeg ik heel lief om een pen waarop de medewerkster antwoordde: NO! Tot zover vriendelijkheid in Thailand. 

Na niet langer illegaal in het land te zijn sprak ik af met de meisjes en belanden we in de avond in 'Arkbar' the place to be. Nu waren er super veel toeristen en deed het mij gewoon denken aan een vakantie in Turkije of Spanje, wat ik voorheen erg leuk vond, maar daarom ben ik niet in Thailand. Vond het dan ook niet erg jammer om de volgende ochtend weg te moeten. 

De bus zou me om 6 uur oppikken en de boot zou om 7 uur vertrekken. Ik zat netjes om 6 uur te wachten maar om kwart voor 7 was er nog steeds niemand, ik besloot de organisatie te bellen en kwam erachter dat ze me vergeten waren. Diegene waar ik m'n ticket had geboekt kwam me persoonlijk ophalen met z'n auto wat dan wel weer fijn was. Die bus en bootreis heb ik vooral geslapen. Slapen in de boot was niet al te slim, ik werd wakker geschud door een Thaise vrouw dat ik eruit moest dat ik anders om de verkeerde bestemming aan zou komen. Toch wel handig dat ze stickers op je plakken met waar je heen gaat. En toch wel erg vriendelijk van die mevrouw, Azië bleek toch wel lieve mensen te hebben. Na de boot kwamen er een aantal busreisjes met random tussenstops. Ondertussen was ik aan de praat geraakt met twee jongens uit Australië wat m'n lange trip wat minder eenzaam maakte. Online was er geen accommodatie meer te vinden in Phi Phi maar zij hadden ook niks geboekt dus we spraken af samen wat te zoeken. Na de busreisjes kwam er nog een bootreis en na 14 uur was ik er dan eindelijk: Phi Phi! 

Het was iets van half 8 savonds en al snel kwamen we erachter dat elk hostel voor zat. Mensen adviseerden ons serieus om onze tassen in een hostel te laten en maar gewoon uit te gaan tot in de ochtend en te slapen op t strand. Hoe grappig dit ook klonk werd ik er toch niet al te blij van. Een van de hostelmedewerkers had medelijden met me en ging op z'n fiets op zoek naar een ander hostel. En ik had geluk! Een leuk hostel aan het strand, wel aan de prijzige kant maar beter dan niks. Die avond kwam ik erachter dat het nachtleven in Phi Phi super tof is. Het barst er van de barretjes en na 12ven gaat iedereen naar twee "clubs" op het strand. Woodies en Slinkies. Waar je kan dansen maar ook kan touwtje springen met vuur, vuurlimbo, door een vuurhoepel springen. Al deze dingen heb ik in m'n dagen op Phi Phi geprobeerd. 

Het vuurspringtouwen vond ik super eng. Maar voor ik op reis ging had ik met mezelf afgesproken dat ik nieuwe dingen moest proberen en m'n angsten opzij moest zetten. Ik was van plan er ongeveer 4 dagen te blijven maar voor ik t wist was ik er een week! Ondertussen had ik super veel leuke mensen leren kennen. Ook was er iemand gekomen die ik in m'n eerste twee weken had leren kennen en t meisje die ik in Cambodja had leren kennen met wie ik ook oud en nieuw had gevierd, gezellige boel! Op een wilde gezellige avond met een leuke groep (ieren, zweden, oostenrijkers, ozzies en kiwi's) gingen we naar de reggeabar. Waar je thaibox gevechten kan bekijken in een bar. In het midden van de bar is een ring waar professionele gevechten zijn maar waar je ook tegen andere mensen kan vechten voor de lol én een gratis Bucket. We liepen de bar binnen en iedereen zat net toen iemand op m'n schouder tikte of ik wilde vechten 'sure' zei ik zonder na te denken. Ik kreeg een korte broek in m'n handen gedrukt en ik besloot me om te kleden. Toen ik terug kwam in de korte boks broek keken ze me allemaal aan van huh? Yep ik ga vechten! Daarna kwam ik erachter dat m'n tegenstander ongeveer drie keer zo groot/flink als mij was en vond ik t niet zo grappig meer. Maar opgeven zit niet echt in m'n genen. Ook vertelde ze me dat ze hier geen ervaring mee had wat me gerust stelde. En daar stond ik dan, in de ring! M'n tegenstander besloot geeneens bescherming te dragen want... Ze doet thuis ook aan thai boksen!!! Wat een trut. Dus ik heb niet bepaald gewonnen. Maar het publiek stond volledig aan mijn kant. Toen ik de ring uit kwam begonnen allemaal mensen me te knuffelen en te vertellen dat hèt oneerlijk was, ze een beest was, ik super veel lef had en hun held was. Dat maakte het verliezen iets minder erg! En het gratis bucket hielp ook wel. De rest van de avond verliep zonder gevechten en erg vredig.

Maar toen ik wakker werd was er paniek. Ik was m'n tas kwijt! M'n creditcard zat daarin dus ik was redelijk in paniek. Na de hoop opgegeven te hebben en twee uur verder te zijn vroeg iemand in m'n hostel opeens "uhm is je achternaam toevallig Souripet?" Ik snapte er niks van. Maar er hing blijkbaar al die tijd voor m'n neus een briefje dat m'n tas met creditcard gevonden was en ik t in een ander hostel kon ophalen, lucky me!! 

Overdag heerlijk op het strand gelegen. Bij een van de barretjes was een super leuke hond: Vodka. Die me erg aan m'n hond doobie deed denken ik heb dan ook volop met deze luie hond gespeeld. 

Die avond besloten we het rustig aan te doen want de dag erop zou een actieve dag worden.

We deden een boottocht met een longtailboat om t eiland. Toevallig zaten er op deze boot ook twee mensen die ik in Kampot in Cambodja had leren kennen. Daarna kwam ik ze nog tegen in Sihanoukville en in Koh Phangan, toeval bestaat niet! We bezochten monkey beach waar zoals de naam waarschijnlijk al doet vermoeden allemaal aapjes waren. Nu dacht ik altijd dat apen schattig zijn, maar ze bijten en beroven je, daarom was ik dus vooral erg voorzichtig. 

Daarna was het tijd om rots te klimmen en van een 12m hoge rots te springen. Waar ik doodsbang voor was. Eenmaal boven waren m'n benen aan het trillen, waar was ik aan begonnen? Waarom doe ik zoveel domme dingen? Opeens herkende twee mensen me van m'n geweldige gevecht en vertelde me dat ik dit ook wel aan kon. Dus sprong ik! En WOW, wat een heerlijke adrenaline kick. Zeker een aanrader! En wat was ik trots op mezelf ;-). Hierna gingen we naar een mooie plek in de zee waarvan ik de naam vergeten ben om wat te zwemmen. Na het zwemmen gingen we naar ''maya bay" super helder water. Hier was het de bedoeling om te snorkelen. Nu ben ik bang voor vissen en is snorkelen ook niet echt m'n ding maar onder t motto van kom over je angsten heen besloot ik t toch maar te proberen. En gelukkig! Wat heb ik mooie vissen gezien, ze brood gegeven met ze gezwommen. Over je angsten heen komen zorgt voor goede dingen :) hierna gingen we naar Maya beach, het strand waar de film 'The beach' is opgenomen. Het was super druk en dat maakte het uitzicht wat minder mooi, maar gelukkig gingen er zeker 6 boten met mensen net weg en hadden we het eiland voor onzelf: paradijs.

De boottocht terug had wat weg van de attractie "splash" droog blijven was geen optie. Gelukkig had ik m'n waterproef tasje van tubing meegenomen waardoor m'n camera en telefoon het wisten te overleven. Die avond weer gezellig met de hele groep uit gegaan en begon me ondertussen hartstikke thuis te voelen op t eiland. 

Maar er was meer te zien op Phi Phi! M'n ena laatste dag daar ben ik voor zonsondergang naar het viewpoint gelopen. Wat een flinke wandeling omhoog was. Maar het was het uitzicht dubbel en dwars waard. 

Het uitgaan daar werd me toch een beetje teveel en de rest gelukkig ook dus chillde we in de avond wat in het hostel. Af en toe moet ik zelf herinneren dat er niks mis is met op tijd naar bed gaan en een 'normale' nacht hebben. M'n laatste dag had ik bewaard om een tattoo te nemen. En niet zomaar eentje maar op de traditionele manier, met bamboo! 

De betekenis van m'n tattoo is courage over fear wat je als je bovenstaand verhaal gelezen hebt wel moet snappen. Ik ben blij dat ik ben gaan reizen en angsten zijn er om te overwinnen. Phi Phi is verreweg m'n favoriete eiland in Thailand dus een betere souvenir kon ik me niet wensen. Met de pijn viel het wel mee het was eerder ongemakkelijk dan pijnlijk, maar hey ik ben een bikkel. De tattoo is nog wat opgezwollen dus een foto komt later wel :-).

Hoewel Phi Phi en de rest van de eilanden super leuk waren is het tijd voor de volgende stop. Na een maand van feesten aan de kust ben ik toe aan wat nieuws. In dit geval is wat nieuws: VIETNAM! 

Van Phi Phi in Vietnam terecht komen is alleen zo simpel nog niet. De vluchten van de eilanden zijn zo duur dat ik ondanks de rellen en de afstand toch maar besloot naar Bangkok te gaan. Een 10 uur durende reis waarna ik 8 uur moet wachten op m'n vlucht naar Hanoi waar het slechts 15 graden is brrrrrr. Maar ik ben er klaar voor! 

Van m'n vriendinnetje uit Noorwegen heb ik helaas afscheid korten nemen. Ook van alle andere toffe mensen die ik heb kern kennen. Afscheid nemen blijf ik kut vinden! Als je een tijdje samen aan het reizen bent maak je zoveel samen mee. En dit meisje is ook nog op de exact zelfde datum/haar geboren, hoezo het lot haha. Maar tijd voor nieuwe avonturen :-)

Terug in Pad Thai en Chang land

Bangkok BLEHG

En daar was ik dan, terug waar het (as we speak 2 maanden geleden) allemaal begon, in Bangkok. BAH! Wat een kutstad. De reis van Cambodja naar Thailand verliep verassend soepel. En duurde ongeveer 14 uur. Zelfs de grensovergang ging zonder problemen. Aangekomen in Bangkok was het iets van 8 uur savonds. Moe als ik was had ik niet al te veel zin om een hostel te zoeken, goedkoop was m'n enige vereiste. Ik vroeg wat rond en kreeg de tip dat er achter de burger king bij kho san road goedkope guesthouses zaten. Goedkoop? Ja. Maar horror. Waarom ik in "sweety guesthouse" voor 120 baht geslapen heb weet ik niet. Mijn kamer leek op een gevangeniscel en rook ook ongeveer zo. 

Iemand die ik eerder in Cambodja had leren kennen was toevallig ook net in Bangkok aangekomen dus moe als we waren besloten we toch even af te spreken voor een Chang. Een goeie ouwe big Chang! Gezellig bijgekletst maar na 2 uur besloten we beide dat t genoeg was geweest en we de volgende dag een 'big night' zouden hebben. Aangezien dat z'n laatste dag in Azië zou zijn voor hij naar Australië vertrok. Na een horror nacht in m'n gevangeniscel met het licht aan werd ik al erg vroeg wakker. Ik wilde daar geen minuut langer blijven. En wilde ook naar het hostel van die jongen wat maar 100 baht meer was en veeeeeel beter (wat niet al te moeilijk was). 

Goed op naar het andere hostel, ik had het adres en alles. En toch heb ik er 2 uur over gedaan om het te vinden. Eerst lopen met m'n backpack alle kanten opgestuurd. Beslot een tuktuk te nemen zei die ja ti's in deze straat (maar daar kon die niet inrijden) dus ik betalen en die straat in. Was t er niet, had Me dus opgelicht daarna achterop de motor bij iemand toch eeeeeindelijk t hostel gevonden. Ja, bangkok is een kutstad. Dat Bangkok een kutstad was was ook die jongen het met me eens. Na het ontbijt zijn we naar de mall gegaan, 7 verdiepingen met van alles en nog wat. Van alle soorten winkels met fake stuff tot een bowlingbaan en een bioscoop. Wat grappig is is dat ze niet toegeven dat bijvoorbeeld all stars nep zijn. Ze noemen het "Real in Thailand", sukkels. Ik ben er in geslaagd alleen drie nieuwe kleuren nagellak (neon roze, glitter zilver, turquoise) te kopen. 

Een big night ja dat is een goede manier om de nacht te beschrijven. Behalve een hereniging met Chang dronk ik ook weer een bucket Sangsom (rum) cola. 

M'n bus naar Koh Tao vertrok 6 uur smorgens. Nou ik lag rond half 5 in bed dus al te veel slaap had ik niet. Toen ik wakker werd had ik nogal veel haast en ging ik snel naar de plek waar de bus zou vertrekken. Een uur later in de bus merkte ik dat ik m'n broek achterstevoren aan had en dat ik ook was vergeten te betalen voor m'n hostel. De rest van de busrit geslapen en daarna een geweldige bootrit gehad. De bootrit kan ik het beste beschrijven als een kermisattractie. Ik ben niet zeeziek en hou van attracties, maar dit was next level. Er werden zakjes uitgedeeld voor overgevende mensen en zakboekjes. En dit was niet overbodig maar noodzakelijk. Na 3 uur kwam ik aan op Koh Tao. 

In totaal duurde de reis ongeveer 10 uur.

Koh Tao

In Koh Tao waren wat mensen die ik in Laos en Cambodja had ontmoet dus vooral met hun gechilled. Wat een geluk was want m'n hotel (ja hotel geen hostel) lag ver weg van alles en was ook niet bepaald sociaal. M'n eerste avond was er een strandfeest bij cancun bar. Waar ik ook nog iemand tegen kwam waarmee ik m'n eerste week in Thailand doorgebracht had. Azië is echt veel te klein ;-). Het strandfeestje was top. De volgende dag had ik een reünie met Mayan, een meisje waarmee ik drie weken lang gereisd had (Thailand, Laos en Cambodja). Ze zou eigenlijk naar huis gaan maar was blijven hangen op Koh Tao waar ze in een bar werkt. Iemand kennen in een bar is altijd handig want ik had de hele dag gratis drankjes, een goedkope dag! Behalve feesten leek het me ook wel slim om het eiland te verkennen. Ondanks de negatieve verhalen op internet dacht ik dat een scooter huren toch niet zo erg kon zijn. Verkeerd gedacht. Ik crashte m'n scooter in het zand, kreeg een blauwe plek op m'n scheenbeen en een aantal krassen op de scooter. Voor die stomme krassen heb ik maar liefst 80 euro moeten betalen. Waar ik hier een halve week van kan leven. Voorlopig zie je mij dus niet meer op een scooter.

 Maar het eiland verkennen was wel gelukt want de crash gebeurde aan het einde van de dag. Mooie stranden gezien en naar een viewpoint gegaan. Waarvoor je ook ongeveer een uur moest klimmen/wandelen. Deze workout leverde een prachtig uitzicht over het eiland op. 

Die avond was het kerstavond. Het voelde niet zo maar ik moest er toch aan geloven. Ondertussen merkte ik dat ik toch wel heimwee had en voor kerst het liefste met mijn familie en vrienden zou zijn. Ondanks dat heb ik een super kerstavond gehad. Na een groot kerstdiner gingen we uit wat ook erg leuk was. Als kerstmaal heb ik een panang curry met garnalen gegeten, kerst in thai style!

Na kerstavond komt kerst zoals jullie weten (neem ik aan). Toen ik wakker werd kon ik niet echt beseffen dat het kerst was. Na gefacetimed te hebben met m'n moeder (wat erg gezellig was ma !) was het tijd om kerst te vieren, op het strand. Juist, raarste kerst ooit. Maar wel gezellig! Ik kan nu zelfs zeggen dat ik heb gezwommen met een kerstmuts op kerst. 

Op het strand kwam ik ook toevallig nog mensen van de Laos slowboat tegen. In de avond met een grote groep een kerstdiner gehouden in een leuk lief schattig en goedkoop local restaurantje. Er werd zelfs een kerstspeech gehouden. Iedereen begreep elkaar. We hadden het super gezellig met elkaar maar iedereen verlangde een beetje naar huis. Ondanks dat toch een top avond gehad. Daarna een frozen bucket gekocht, wat lijkt op een slush puppy maar dan met vodka en aardbeiensmaak en op het strand rondgehangen. Onderweg naar een bar stuitte we op een aantal locals die muziek aan het maken waren. De jongens met wie ik was konden ook zingen en gitaar spelen dus het werd een jamsessie. Een avond zoals dat verkies ik makkelijk boven een andere avond in een club of whatever. Heb een topavond gehad. Zelfs toen er een jongen maar bleef zingen terwijl hij nog slechter was als (dan?) mij. 

Tweede kerstdag vier ik in Nederland ook altijd. In Engeland noemen ze het boxing day. Ik was met twee Engelse jongens en we besloten te proberen kerst te blijven vieren. Een reusachtig ontbijt gedaan en daarna gaan minigolfen. Goofy minigolf met regels zoals sla met je linkerhand, op één been of met je ogen dicht. Helaas werd ik tweede maar het was een goede besteding van de dag. 

In de avond was er een groot feest de 'castle party' wat een club was in de vorm van een, ja je raad het al... Een kasteel. Om eerlijk te zijn was het een kutfeest zonder sfeer, maar heb me toch vermaakt. 

M'n highlight van die avond was toch wel de super super super spicy noodlesoep die we op de terug weg hebben gegeten.

De volgende ochtend was het de bedoeling dat ik naar koh Phangan zou gaan maar had geen boot geboekt en ze bleken allemaal vol te zitten. Dus had ik een extra dagje Koh Tao. Dit moest een relax dagje worden. Wat zonnestralen gepakt op het stand en wilde vroeg naar bed. Rond 9 uur liep ik dan ook series richting m'n hostel (had m'n hotel omgeruild), stopte bij een supermarkt voor wat water. Waar ik een paar bekende tegen kwam en ik me (weeeeer!) liet overhalen om toch maar uit te gaan. Cheapass uitgaan wel te verstaan. In Thailand is het normaal drank te kopen in een supermarkt en dit gewoon op straat te drinken. Zo zaten we bij een supermarkt te chillen aan de overkant van een bar waar live muziek is. Je hebt drankjes voor de helft van de prijs en dezelfde muziek, goeie deal. Daarna m'n laatste Koh Tao strandfeestje gehad. 

Na Koh Tao ging ik naar Koh Phangan waar ik m'n jaarwisseling zou vieren. En waar ik een 38 mensen dorm had.Wat nieteens zo horror is als ik dacht! De afgelopen dagen daar zijn geweldig geweest. Het ultieme feest eiland! Zwembadfeestjes, strandfeestjes en buckets overal. In  hostel heb ik twee gezellige meisjes uit nieuw zeeland leren kennen.En in het hostel naast me zit een meisje die ik in Cambodja heb leren kennen, samen met haar vriendinnen van thuis. Met een mix van Noorwegen, Nieuw Zeelad en Nederland (yep thats me) zijn we een goed team. Koh Phangan is zeker niet het mooiste eiland, het strand is veel te druk en heel veel anders dan feesten is er niet te doen maar who cares? Een van de dagen probeerde we toch wat te ondernemen, een boot tripje. Nou we werden naar een super druk strand gebracht om te snorkelen, ik heb geen vis gezien. Daarna naar een waterval, nou ben ik verwend want ik heb al aardig wat moois gezien maar deze waterval was voor niemand indrukwekkend. Maar dankzij mn goede team en de hangover die we hadden was het toch een ideaal chilldagje. De hangover was de danken aan de dagen daarvoor. M'n eerste dag in Koh Phangan was er de opening van een nieuwe club, een zwembadfeestje, dit was een erg gezellig feestje. De dag erna was de jungle party, volgens sommige mensen is dit zelfs beter dan de fullmoonparty. De setting was super tof, buiten in de jungle, een beetje festival achtig! Een van de betere feestjes in m'n leven.